000 ابتدا به ايشان احسان نمود پس به بدترين عذابى آنها را هلاك كرد . در قرآن « 1 » وارد شده : « وَ « 2 » مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ » « 3 » . « فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ » « 4 » يعنى ايشان مكر كردند و خدا در برابرْ مكر « 5 » كرد و خدا بهترين مكر كننده‌هاست ، و ايمن نمىباشد از مكر خدا مگر جماعت زيانكاران . فصل [ در طوايف مغروران ] بدان كه طوايف مغروران بسيارند و راه‌هاى غرور ايشان مختلف ؛ بعضى كسانيند كه منكر را معروف مىدانند ، مانند كسى كه مسجدها « 6 » مىسازد و از مال حرام آنها را زينت مىكند . و بعضى آنند كه تمييز نمىكنند ميان آنچه از براى خود يا از براى خدا مىكنند ، مثل واعظى كه غرض او مقبول عوامّ بودن و جاه داشتن باشد . و بعضى آنند كه ترك مىكنند آنچه اهتمام به آن بيشتر است و مشغول به غير مهم مىشوند ، مانند كسى كه همّت او در نماز مقصور است بر وسواس در نيّت يا تصحيح مخارج حروف تا آنكه جماعت از وى فوت مىشود و اتيان در نماز خارج « 7 » وقت مىنمايد و مَع هذا حضور قلب در نماز نمىدارد و گمان مىبرد كه اگر تعبى در تصحيح نيّت يا اخراج حروف بكشد از مردم به اين كمال ممتاز خواهد شد . و بعضى آنند كه به قرائت قرآن مغرور شده « 8 » و او را به سرعت مىخواند « 9 » و بسيار مىباشد ( كه در يك روز و يك شب يك مرتبه ختم قرآن مىكند و زبانش به قرائت جارى و دلش در وادى آرزوها متردّد مىباشد ) « 10 » .

--> ( 1 ) . a + مجيد . ( 2 ) . m - و . ( 3 ) . آل عمران : 54 . ( 4 ) . اعراف : 99 . ( 5 ) . مكر / s a مكرى . ( 6 ) . s a + را . ( 7 ) . در نماز خارج / s a به نماز در خارج . ( 8 ) . مغرور شده / a مغرورند . ( 9 ) . مىخواند / a مىخوانند . ( 10 ) . ميان پرانتز از a افتاده است .